ဆီ ဆိုတာ ျမန္မာနုိင္ငံတြင္သာမက ကမၻာအရပ္ရပ္မွာလည္း ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကတဲ့ေနရာေတြမွာ အ
သံုးျပဳၾကပါတယ္။ ဆီမပါျပန္ရင္လည္း ဟင္းကစားရတာမေကာင္းျပန္ပါဘူး။ ဆီမ်ားသြားျပန္ရင္လည္း ေရာ
ဂါေတြ ရၾကျပန္ပါတယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ အညာသားေတြကေတာ့ ဆီေတာ္ေတာ္ စားတယ္ဗ်။ ဘာပဲေျပာေ
ျပာ အညာသားမ်ား ဆီစားၾက၏ေပါ့။
ျမန္မာနုိင္ငံမွာ ဆီထြက္သီးနွံ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၾကပါတယ္။ေျမပဲ၊နွမ္း၊ ပန္းနွမ္း၊ေနၾကာ စတဲ့ အသီးအနွံေတြျဖစ္ပါ
တယ္။အဲဒီအထဲကမွ ေျမပဲပင္နဲ႔ နွမ္းပင္ရဲ့ အသံုး၀င္ပံုေတြကို ေျပာျပပါမယ္။ ဆီထြက္သီးနွံမ်ားလုိ႔ သံုးလုိက္
လုိ႔ အျခားအရာေတြအတြက္ အသံုးမ၀င္ဘူးလုိ႔ေတာ့ မထင္ေစခ်င္ပါဘူးခင္ဗ်ာ။အခု အဲဒီအပင္ေတြရဲ့ အသံုး
၀င္ပံုေတြကို ရွင္းျပပါမယ္။
ပင္ေထာင္ေျမပဲခင္း
ပင္ျပန့္ေျမပဲဥဥပံု
ပင္ျပန့္ေျမပဲေတာင့္
ေျမပဲေတာင့္
ေျမပဲပင္=ေျမပဲပင္ကို အမ်ိဳးအစားနွစ္မ်ိဳးခြဲထားပါတယ္။ ပင္ေထာင္မ်ိဳးနဲ႔ ပင္ျပားမ်ိဳးဆုိျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ပင္ေ
ထာင္ဆိုတာကေတာ့ နာမည္နဲ႔လုိက္ေအာင္ အပင္က မတ္ေစာက္ပါတယ္။ အဲဒီ ပင္ေထာင္ဆုိတဲ့ ေျမပဲပင္
က အျမင့္ဆံုး ဒူးေခါင္း သာသာေလးပါပဲ။ ေျမပဲအေတာင့္ကေတာ့ အဆံ (၂)ေစ့ပါပါတယ္။စုိက္
ပ်ိဳးပံုကေတာ့ ေျမပဲေစ့ကို စုိက္ရတာပါ။ ေျမပဲက ခ်ိဳတဲ့အတြက္ ၾကြက္ေရာ၊ ဆက္ရက္ေရာ၊ ခိုေရာ ၾကိဳက္ပါ
တယ္။ အဲဒီအတြက္ စိုက္ပ်ိဳးတဲ့ေနရာမွာ ေျမကို လံုေအာင္ဖုံးျပီး စိုက္ပ်ိဳးထားမွန္းမသိေအာင္ လက္ရာေတြ
ကိုဖ်က္ရပါတယ္။ အဲလုိမွ လုပ္မထားဘူးဆုိရင္ အကုန္ ကုန္ျပီသာမွတ္ပါေတာ့။ အပင္ေလး ေပါက္လာျပန္
ေတာ့လည္း ငွက္ေတြက အပင္ေပါက္ကေလးေတြကို နႈတ္သီးနဲ႔ ဆိတ္ပစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အပင္ေပါ
က္ရင္ ငွက္ေစာင့္ သြားရျပန္ပါတယ္။ အဲဒီေျမပဲပင္ေပါက္ေလးေတြကို ဟင္းခ်ိဳခ်က္ေသာက္ရင္လည္းေကာ
င္းတယ္၊ သုပ္စားရင္လည္း ေကာင္းပါတယ္။ ေျမပဲပင္ အရြယ္ေရာက္လုိ႔ အပြင့္ေလး၀င္လာျပီး တစ္ပါတ္၊
(၁၀)ရက္ေလာက္ေနရင္ အပြင့္ေလးကေန အျမစ္ ပံုစံေလးထြက္လာပါတယ္။ အဲဒါကို စြယ္ေထာက္တယ္
လို႔ေခၚပါတယ္။ အဲလုိ စြယ္ေထာက္ လာျပီဆုိရင္ေတာ့ ေျမပဲပင္ကို စြယ္လံုေအာင္ ေျမေတြဖံုးပါေတာ့။ အဲ
လို ဖံုးလုိက္ရင္ေတာ့ စြယ္ရွိသေလာက္လုိက္ဥတာပါ။ (မိုးရြာဖို႔ေတာ့ လုိတာေပါ့ဗ်ာ)။ စြယ္ေထာက္တဲ့အခ်ိန္
ေျမမဖံုးလုိက္နုိင္ရင္ေတာ့ ေျမပဲက အထြက္နည္းတတ္ပါတယ္။ ေျမပဲပင္ ရင့္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္ျပီဆုိရင္ေတာ့
အရြက္ေတြက အရင္လုိေတာ့ စိမ္းျမမေနေတာ့ပဲ နည္းနည္းေျပာင္းလာပါတယ္။ စိုက္ပ်ိဳးတဲ့သူေတြကေတာ့
ရက္ေတြ မွတ္ျပီးစုိက္ၾကတာ။ (၃)လနဲ႔ ဥတဲ့ပဲဆုိရင္(၃)လျပည့္ရင္ နႈတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ကေ
တာ့ ေျမပဲခင္းထဲေရာက္လုိ႔ လူၾကီးေတြလစ္ရင္ ေျမပဲပင္ေအာက္ကုိ ေျမေတြဖယ္ျပီး ေျမပဲဥေလးေတြ ရင့္မ
ရင့္ ၾကည့္ပါတယ္။ ရင့္ရင္ေတာ့ ေျမပဲဥေလးကို ျဖဳတ္ျပီး စားလုိက္ပါတယ္။ ျပီးမွ ေျမျပန္ဖုံုးထားခဲ့တာေပါ့ဗ်
ာ။ တစ္ခါတစ္ေလ လူၾကီးေတြ သိသြားရင္ေတာ့ အရုိက္ခံရတာေပါ့..အပင္က နုနုေလး အဲလုိေဖာ္လုိက္ရင္
ေျမပဲ မရင့္ဘူးလုိ႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ေျမပ ဲနႈတ္ခ်ိန္ေရာက္ျပီဆုိရင္ေတာ့ ရြာထဲကလူေတြကို ငွားရပါတယ္။
ေျမပဲေပးနဲ႔ေပါ့..။ ေျမပဲနႈတ္တဲ့ သူေတြက အေစာၾကီးထသြားျပီး ေျမပဲေတြကို ရသေလာက္နႈတ္ျပီး ပံုထား
ၾကပါတယ္။ေနပူျပီဆုိတဲ့အခ်ိန္ၾကမွ ေျမပဲဆြတ္ၾကတာပါ။ ေျမပဲ တစ္တင္းဆုိ(၂)ျပည္ျဖင့္ (၂)ျပည္ အဲလုိေ
ပးရပါတယ္။ အဲလုိေျမပဲနႈတ္တဲ့အခ်ိန္ ဆုိရင္ေတာ့ ေျမပဲျပဳတ္ေတြအရမ္းေပါတာပါ။ ေျမပဲထဲမွာ အေလွာ္လ
ည္းမၾကိဳက္၊ အေၾကာ္လည္းမၾကိဳက္၊ အျပဳတ္ဆုိရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ ေျမပဲနႈတ္ခ်ိန္ေရာ
က္ရင္ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းေပ်ာ္တာပါ(ဟီး..ေျမပဲျပဳတ္စားရလုိ႔ေလ)။ေျမပဲေတြ ဆြတ္ျပီးသြားျပီဆိုရင္ေတာ့ေန
ပူလွမ္းရပါတယ္။ ဆီၾကိတ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေျမပဲေတာင့္ကိုအခြံ ခြါ အေစ့ေလးေတြကို ၾကိတ္ရတာပါ။
ေျမပဲဖတ္(နဘတ္)
ကၽြန္ေတာ္တို႔ အညာေဒသကေတာ့ ေျမပဲ ပဲ ၾကိတ္ၾကိတ္ ၊နွမ္းပဲၾကိတ္ၾကိတ္ ဆီၾကိတ္စက္နဲ႔ ၾကိတ္တာမဟု
တ္ပါဘူး၊ ႏြားတစ္ေကာင္ကုိ ဆီဆံုမွာတပ္ျပီး လွည့္တာပါ။ အဲဒီကေနျပီ ဆီရပါတယ္။ ဆံု ဆီစစ္စစ္ ဆိုတာ
အဲဒါကိုေျပာတာေပါ့ဗ်ာ။ ငါးေျခာက္ဖုတ္ေလးကို ဆံုဆီ စစ္စစ္ကေလးဆမ္းစား အရမ္းေကာင္းတာပါ။ ဘာပဲ
ဆမ္းဆမ္း ေျမပဲဆီ စစ္စစ္ကေလးကိုပဲ ဆမ္းၾကတာပါ။ နွမ္းဆီကိုေတာ့ ဆမ္းစားခဲပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရြ
ာမွာ ဆီဆံုမရွိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာ ေနာက္ဘက္က ရြာကိုသြားၾကိတ္ရတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က အေဖနဲ႔ ဆီၾကိတ္ လုိက္သြားဖူးပါတယ္။ ဆီၾကိတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ႏြားတစ္ေကာင္နဲ႔ ၾကိတ္ရတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုေတာ့ ဆီဆံု လည္တဲ့အတုိင္း ဆီဆံုစီးခုိင္းပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကမူးေနတာကို အခုျပန္စဥ္းစားရင္ အခု မူးေနသလုိပါပဲ။ဆီၾကိတ္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဆီေထြးလို႔ေျပာတာပဲ..အဲဒီဆီေထြးနဲ႔ ထန္းလ်က္ ကေလးေရာျပီးစားရတာအရမ္းေကာင္းတာ။ ေနာက္ျပီး ေျမပဲဖတ္ေတြရပါတယ္။ အဲဒီေျမပဲဖတ္ကိုေတာ့ နွမ္းဖတ္ခ်ဥ္ လည္းလုပ္စားၾကပါတယ္။ ေရစိမ္ျပီး ႏြားေတြကိုလည္း ေကၽြးၾကပါတယ္။ (ေျမပဲဖတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ နွမ္းဖတ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆီကေတာ့ နဘတ္ လုိ႔ပဲေခၚၾကပါတယ္)။ ေျမပဲကိုေတာ့ ေျမပဲယုိတုိ႔ ..စတဲ့ မုန္႔ေတြလုပ္ပါေသးတယ္။ ေျမပဲေလွာ္ကိုေတာ့ အထူးသျဖင့္ ေႏြရာသီ ေနပူပူမွာ ေျမပဲေလွာ္ျပီး အပ်င္းေျပ စားၾကပါတယ္။ ေျမပဲေလွာ္နဲ႔ ထန္းလ်က္ဆိုတာကလည္းအညာေျမနဲ႔ ခြဲျခားလုိ႔မရတဲ့အရာေတြေပါ့။ သီခ်င္းေတာင္ ရွိေသးတယ္ေလ..ေဒၚမာမာေအး ဆုိထားတဲ့ ေဗြးတုတ္သီခ်င္းေလးေလ။
“ေငြစႏၵာလရထား ထက္ဖ်ား၀ဠာတခို႔ သာလို႔ေန ေဟ ေဟ ေဟ ငါတို႔တေတြ မန္က်ည္းပင္ရင္းမွာ ေျခဆင္းကာပ (အပ်င္းေျဖ)၂။ယမင္းျပာႏြဲ႔ ပ်င္းပါနဲ႔ေအ႔ ၾကံသကာ ထန္းလ်က္ခဲ ေျမပဲေလွာ္နဲ႔ တကယ္ဖက္သေလ ေဟ ေဟ ေဟ လက္ဖက္ရည္ ပူပူေႏြးေႏြး ယူေပးပါကြယ္႔ (သာေအးေရ) ၂ ”။
အဲဒီသီခ်င္းထဲက စာသားေလးက အညာေဒသရဲ့ ဓေလ့ေလးကိုေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ၾကံသကာ၊ ထန္းလ်က္ခဲ
၊ေျမပဲေလွာ္နဲ႔ လက္ဖက္ရည္ ပူပူေလးဟာ အညာေဒသရဲ့ သေရစာ တစ္မ်ိဳးပဲေပါ့။
ေျမပဲဆီ
ေျမပဲပင္ျပားကေတာ့ အပင္နာမည္နဲ႔လုိက္ေအာင္ကို ေျမၾကီးမွာ နိမ့္နိမ့္ေလးပဲရွိပါတယ္။ ပင္ေထာင္နဲ႔ ပင္ျပ
ားရဲ့ ကြာျခားခ်က္ကေတာ့ အပင္ အနိမ့္၊အျမင့္ အနည္းငယ္ကြာပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ေျမပဲေတာင့္က ကြာျပန္
ပါတယ္။ ပင္ျပားက အေတာင့္က အေစ့(၃၊၄)ေစ့ပဲပါတာေလ။ပင္ေထာင္ကေတာ့(၂)ေစ့ပါပါတယ္။ က်န္တာကေတာ့ အားလံုးတူတူပါပဲ။ စိုက္ပ်ိဳးပံုကအစ၊ ရိတ္သိမ္းခ်ိန္ အဆံုးထိ အားလံုးအတူတူပါပဲ။ ေျမပဲ
ဆီကေတာ့ ဟင္းခ်က္တဲ့အခါ၊ အစားအေသာက္ေလးေတြကို ဆီဆမ္းစားတဲ့ေနရာေတြမွာသံုးပါ တယ္။ ေျမပဲဆီရဲ့ အားနည္းခ်က္ကေတာ့ ပုရြက္ဆိတ္ ၾကိဳက္ျခင္းပါပဲ။ ေျမပဲဆီ အိုးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေျမပဲ ဆီဗူးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ေျမပဲဆီ စစ္ရင္ ပုရြက္ဆိတ္ တက္ကိုတက္ပါတယ္။(ေျမပဲက အလက္ဂ်စ္ရွိတဲ့သူနဲ႔ေတာ့ မတည့္ဘူးလုိ႔ေျပာသံၾကားဖူးတာပဲ။ အဲဒါကိုေတာ့ ေသခ်ာမသိေသးပါဘူး။
မွတ္ခ်က္။ ။ေက်းလက္သားေလး ဘေလာ့မွ ကူယူေဖာ္ျပထားပါသည္။
No comments :
Post a Comment